خدایا تو را همچون فرزند بزرگ حسین بن علی سپاس می گزارم که دشمنان مرا از میان احمق ها برگزینی که چند دشمن ابله نعمتی است که خداوند تنها به بندگان خاصش عطا می کند

-خداوندا!می دانم که اسلام پیامبر تو با نه آغاز شد.و تشیع دوست تو نیز با نه.پس مرا ای فرستنده ی محمد و دوستدار علی،به اسلام آری و تشیع آری کافر گردان

خدایا چگونه زندگی کردن را به من بیاموز چگونه مردن را خود خواهم آموخت

 

خدایا عقیده ام را از دست عقده ام مصون بدار.

به من تحمل عقیده ی مخالف را ارزانی کن.

خدایا مرا از فقر ترجمه و زبونی تقلید نجات بخش تا قالب های ارثی را بشکنم تا در برابر قالب ریزی غرب بایستم و تا همچون این ها و آن ها دیگران حرف نزنند و من فقط دهانم را تکان دهم.

خدایا در برابر آنچه که انسان بودن را به تباهی می کشد مرا با نداشتن و نخواستن روئین تن کن.

خدایا تو که همه ی فرشتگانت را در پای آدم به سجده افکنده ای اینک نمی بینی که بنی آدم را در پای دیوان به خاک سجود افکنده اند؟

آنان را از بند عبودیت بت های این قرن که خود تراشیده ایم – به بندگی آزادی بخش عبادت خویش ، آزادی ببخش.

خداوندا آنها که به آیات تو کفر می ورزند و پیامبران تو را به ناحق می کشند و نیز مردانی را که از مردم برخاسته و به عدالت و برابری می خوانند نابود می کنند هنوز بر جهان مسلط اند.عذابی را که مژده داده بودی بر آنان فرو فرست.