جنگ هفتادو دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

جوهر جام جم از کان جهانی دگر است تو تمنا ز گل کوزه گران می داری

 

خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است

خوبان پارسی گوی بخشندگان عمرند ساقی بده بشارت رندان پارسا را

 

ژاله بر لاله ست یا بر گل گلاب یا بر آتش آب یا بر روت خوی