ز لیلی من شـــــنيدم يا عــــــلي گفت
به مجنون چون رسيدم يا علي گفت

مگــــــــر اين وادي دارالجنون اســت
که هر ديوانه ديدم يا عــــــلي گفت

نســـــيمي غـنچـه اي را باز مي کرد
به گوش غنچه کم کم يا عـلي گفت

يقيـــــــن پـــروردگار آفــــــــــــرينش
به موجودات عالم يا عـــــــلي گفت

خمــــــــير خاک آدم را سـرشــــــتند
چو بر ميخواست آدم يا عــلي گفت

عـــــــــــلي در کعبه بر دوش پيمبــر
قدم بنهاد و آن دم يا عـــــــلي گفت

به فرقش کي اثر مي‌کرد شمشيــر
شنيدم ابن ملجم يا عـــــــــلي گفت

مــگر خــــيبر ز جايش کـــنده ميشد
يقين آن دم علي هم يا علي گفت