xxx

-زبان فارسی از دوره ی غزنوی تا حدود 150سال پیش زبان اداری و درباری کشورهای هند و پاکستان بوده و شاعران این دوره=امیرخسرو دهلوی-فیضی کدکنی-زیب النسا-بیدل دهلوی-اقبال لاهوری-

امیرخسرو دهلوی=شاعر پارسی گوی هند=قرن هفتم=به تقلید از نظامی پنج مثنوی سرود=از سنایی و سعدی و خاقانی پیروی کرد.

از مقلدان منظومه ی خسرو و شیرین.

افضل الدین بدیل خاقانی = ملقب به حسان العجم=شاعر قرن ششم=صاحب سبک در قصیده سرایی.

بیدل دهلوی=ابوالمعالی عبدالقادر بیدل=شاعر پارسی گوی هند=نماینده ی تمام عیار اسلوب هندی.

محمد اقبال لاهوری=شاعر و متفکر=پاکستان=آخرین شاعر بزرگ فارسی گوی شبه قاره ی هندوستان=از اصلاح طلبان و موسسان کشور پاکستان.

زیب النسا=متخلص به مخفی=هند=پیروی از عرفی شیرازی=شعر کعبه ی مخفی.

عرفی شیرازی=شاعر قرن دهم-

-شاعران تاجیک=صدرالدین عینی-عبید رجب-بازار صابر-جلال اکرامی-اسکند ختلانی-صفیه گلرخسار-محمدعلی عجمی-

اسکندر ختلانی=تاجیک=شعر ریشه ی پیوند.

-شاعران افغان:

گذشته=خلیل الله خلیلی-فدایی هروی-سعادت ملوک تاش.

معاصر=محمدکاظم کاظمی-سید ابوطالب مظفری-فضل الله قدسی-(تحت تاثیر شاعران پس از انقلاب بودند).

محمد کاظم کاظمی=شاعر معاصر افغانی=شعر مسافر=در رثای یکی از دوستان شهیدش.

اثری دیگر=پیاده آمده بودم.

-محمد علی افغانی=رمان نویس معاصر-شوهر آهو خانم-شادکامان دره ی قره سو-شلغم میوه ی بهشته-بوته زار-